Photo Challenge {end}

Time started: 15.00
Listening: This Christmas - Harry Connick Jr.


Hoewel ik niet op dag 1 onderwerp 1. Zelfportret, op dag 2 onderwerp 2. Paars, enzovoort heb gefotografeerd, zet ik de foto's wel op volgorde van de challenge.
Omdat mijn vakantie in florida tijdens de photochallenge plaats vond, zijn de foto's direct een preview van een aantal toekomstige blogberichten over o.a. Key West, architectuur in Boca Raton, Art Deco in Miami, de Everglades en vijf pretparken in Orlando.

1. Zelfportret

2. Paars

3. Ondersteboven
{Hollywood Studios, Walt Disney World}

4. Zoekplaat
{Everglades}

5. Foto op een dak
{Miami}

6. Dier
{Everglades}

7. Maaltijd
{Carrotcake en chocolate cake van Walmart}

8. Lange sluitertijd

9. Groene energie
{Amsterdam}

10. Toerist
{Geïnspireerd op deze foto van Yvette Inufio}

11. Beweging
{in een attractie in Orlando}

12. Vervoer
{Holland-Amerika Lijn in Key West}

13. Omgeving
{View over Britain}

14. Hobby
{Reading at a beach on Key West}

15. Birds eye view

16. Hoogtepunt van de dag
{Fantasmic in Hollywood Studios, Walt Disney World.
Een combinatie van fonteinshow, projecties, vuur, vuurwerk, lichtjesparade en boten in openluchttheater voor 10.000 mensen}

17. Rond
{Mucha vaas}

18. Binnen kijken
{Preview van een nieuwe Pirates of the Caribbean attractie in Hollywood Studios, Walt Disney World}

19. Ritueel

20. Herfst

21. Schoenen

22. Architectuur
{H&M in het Art Deco pand van het voormalige Lincoln Theatre, Miami}

23. Schaduw
{Key West}

24. What's in your bag

25. Minimal
{Epcot}

26. Favoriete hoekje in huis

27. Met woorden
{Een boodschap op de parkeerplaats van de Walmart. Jep, er staat "U +  GOD = :)" }

28. Bezoekrestjes
{Strand van Treasure Island}

29. Water
{Treasure Island}

30. Foto in een boom
{Ibissen in de Everglades}

Net als de blogster (Elisse) waar ik deze photochallenge van heb overgenomen heb ik 1 van de onderwerpen niet gefotografeerd. In mijn geval toevallig nummer 31. Sprong.


Time ended: 18.34
Watching: Once upon a Time - Broken

Best of British Nº 7: Wartime Farm

Time started: 00.45

Na Victorian Pharmacy, Victorian Farm, Victorian Christmas, Tales form the Green Valley en Edwardian Farm zond de BBC tot een maand geleden het programma Wartime Farm uit. Eerder plaatste ik een link naar een 19de eeuws miniatuur theater op deze blog die afkomstig was van de site van het programma Victorian Christmas.

Wartime Farm heeft hetzelfde format als de eerder genoemde programma's. Drie geschiedkundigen leven een periode alsof ze (in dit geval) leven tijdens op een boerderij gedurende de Tweede Wereldoorlog. Uiteraard wordt er aandacht besteed aan de Land Girls (vrouwen die gedurende WOII op het land werkte omdat de meeste mannen aan het front vochten, ook hierover heeft de BBC een mooie dramaserie gemaakt overigens), zo wordt o.a. gesproken over een zwarte vrouw die in eerste instantie werd geweigerd als Land Girl, maar die met doorzettingsvermogen er in slaagde om de rassenvooroordelen te doorbreken. Ook wordt er een fundraising georganiseerd waar de Lindy Hop wordt gedanst en wordt duidelijk dat Britten niks moesten hebben van de segregatie die de blanke Amerikaanse soldaten eisten. Er werden op boerderijen zomerkampen georganiseerd, die eigenlijk inhielden dat de kinderen kruiden oogsten die diende als ingrediënten voor medicijnen. (Jep, kinderarbeid vond de Engelse overheid blijkbaar helemaal goed zolang de kids maar goed werden gevoed). Door het programma ontdek ik tal van dingen uit het dagelijks leven in Engeland tijdens WOII waar ik geen idee van had. Erg boeiend.

Presentatoren/geschiedkundigen Peter Ginn, Alex Langlands en Ruth Goodman

Op de website van het programma staat nog meer informatie. Zo vindt je er bijvoorbeeld een interactieve kaart waarop wordt aangegeven hoe het was gesteld met de voedselvoorzieningen stond in de verschillende Europese landen. Ook kan je een spel spelen waaruit blijkt of jij de goeie beslissingen had gemaakt als het gaat om het voeden van de bevolking. De serie is te koop op DVD op de site van de BBC. Daar is ook een DVD box te koop met Edwardian Farm, Victorian Farm en Wartime Farm.

Time ended: 02.00

Club Geluk boodschappenlijstjes app

Time started: 16.32
Listening: Second Hand white baby grand - SMASH Cast

Club Geluk is een webshop met mooie stofjes, theedoeken, kussens en ander moois met een vintage touch. Nu heeft Club geluk ook een boodschappenlijstjes app uitgebracht. En dat helemaal gratis.

Naast een boodschappenlijstje kan je ook een persoonlijk boodschappenlijstje maken. Makkelijk als naast de dagelijkse boodschappen een lijstje nodig hebt voor andere dingen die moet halen. Wanneer je een artikel hebt gekocht kan je hem doorstrepen door op het artikel te tikken of helemaal verwijderen door op het kruisje rechts te tikken. Voorheen gebruikte ik de Appie app van Albert Heijn maar nu deze mooiere app van Club Geluk bestaat, ben ik fan van deze retro app voor m'n boodschappenlijstjes.

Time ended: 16.57
Listening: Waiting For The Girls Upstairs - Follies [Papermill Playhouse Cast]

My week in instagram pictures

Time started: 00.22







1. Finally storing my vintage photo collection
2. Group pictures
3. Ditsy & dots
4. Pink & dots
5. Glittering, christmassy poststamps
6. Pumpkin appetizer with mini macaroons @ novotel world forum theatre
7. Cheesecake and other delicious nutty and milky stuff I shouldn't be eating
8. Art noevau inspired scenery @ Yab Yum circus van de nacht #yabyum #theatre #worldforumtheatre #yabyummusical #scenery #artnouveau #mucha


Time ended: 00.39

Another op'nin', another show {Part 2}

Time started: 21.49
Watching: Anger Management


Vandaag deel 2 van de kostuum en theater foto's.

6.9.63

6.9.63

6.9.63

20.9.63

20.9.63

21.8.63

21.8.63

Time ended: 22.55

Best of British Nº 6: Liberty of London

Time started: 18.17

Een tijd geleden kocht ik een laptop hoes van Liberty London i.s.m. Apple. De leren hoes heeft een reliëf in een authentiek Art Nouveau patroon van Liberty.

Liberty is bij Nederlanders vooral bekend van het monumentale Tudor-stijl pand in de binnenstad van Londen. Hoewel de winkel een mooie geschiedenis heeft bestaat ze niet sinds de Tudor periode maar sinds 1875. Het Tudor-stijl gebouw waarin Liberty is gehuisvest werd gebouwd in de jaren 1920 tijdens een Tudor-stijl revival. In het midden van de jaren 1890 was Liberty één van de eerste die de Art Nouveau stijl omarmde. Ze werden wereldberoemde met hun Art Nouveau textiel patronen. Een aantal van deze patronen wordt door Libery nog altijd gebruikt voor o.a. notitieboekjes, fotoalbums, adressenboekjes, naaigerei, shawls, tapijten en blouses. Het patroon van de laptophoes heet Ianthe en werd ontworpen in 1902 als print op een behangrand.

Niet alleen de Ianthe maar een groot aantal oude prints van Liberty worden vandaag de dag nog gebruikt om artikelen te versieren.

Lucy Daisy         |         Hera        |         Mauverina         |         Lodden         |         Ianthe

Rosa         |         Emilia's flowers         |          Ros           |         Mitsy         |         Capel

Oscar Wilde: "Liberty is the chosen resort of the artistic shopper."


Time ended: 00.23
Watching: The Graham Norton Show

To do wish list of this dramaturg

Time started: 19.06

Één van die berichten die je steeds terug ziet keren op blogs is de To-do-wishlist. In navolging van de 4 Simple Goals vind ik het eigenlijk wel een goed geheugensteuntje om op je blog aan te geven wat je nog wil doen of bereiken.

1. Reis maken met de Orient Express
2. Agatha Christie's The Mousetrap zien in Londen
3. Venetië bezoeken
4. Een jurk laten maken door (en samen ontwerpen met Leontien van) Keurslijf
5. De musical Cabaret produceren
6. Een eigen huis hebben (met Art Nouveau details). Waar we geen last hebben van waterschade
7. Een Stephen Sondheim musical produceren
8. Naar Engeland emigreren
9. Meewerken aan een productie van The Menier Chocolate Factory
10. Het Noorderlicht zien
11. Een 50's afternoon tea geven
12. Broadway bezoeken
13. Een bruiloft organiseren
14. Werken in The Royal Albert Hall
15. Een concentratiekamp bezoeken
16. Piano leren spelen
17. Een succesvolle webshop starten
18. The Royal Pavillion in Brighton bezoeken
19. Een retro keuken (met SMEG koelkast én KitchenAid) bouwen
20. Een mis-matched vintage servies en bestekset verzamelen
21. Een maand in New York wonen
22. Een reis maken door de Adirondacks
23. Het Topkapi paleis bezoeken
24. Een 19de eeuws uitziende badkamer bouwen
25. Leren goed met Photoshop, InDesign en Illustrator overweg te kunnen
26. Edinburgh Fringe Festival bezoeken
27. Een reis maken door het Lake District
28. Een heel goed georganiseerde walk-in-closet/theater-kleding-opslag-plaats inrichten
29. Een fotoshoot stylen
30. Een feest met een vintage dress-code bezoeken
31. Master diploma halen
32. Een fotosessie met Melissa Milis doen
33. Een boot kopen voor mijn lief
34. Een jurk of paar schoenen ontwerpen
35. Dineren bij restaurant Ivy
36. Stamboomonderzoek doen
37. De eerste druk van een Jane Austen roman inzien
38. Een rol spelen in The Importance of Being Earnest
39. The Making of Harry Potter in Watford bezoeken
40. The Wonderful World of Harry Potter bezoeken
41. Een Art Nouveau naaimachine kopen
42. Neil Patrick Harris live zien optreden
43. Een voorstelling in The Sydney Opera House zien
44. Een fotoreportage maken van Landgoed Klein Offem in Noordwijk
45. Een succesvolle (vintage) webwinkel runnen
46. Zingen met een Big Band
47. Een musical produceren met Willemijn Verkaik in één van de rollen
48. Een homestudio bouwen
49. Een goedwerkende mooie piano hebben
50. Leren beter te fotografen

Hoe mooi het bereiken van deze 50 dingen me ook lijkt, ik weet dat er ook heel veel dingen zijn die ik al heb bereikt en heb mogen ervaren. Dit blijkt een stuk moeilijker op te schrijven. Blijkbaar is de magie er een beetje vanaf als je het eenmaal gedaan hebt dus kom ik zo snel maar tot 25.

Wished list:

1. Een rol spelen in een Agatha Christie toneelstuk
2. Spelen in een Stephen Sondheim musical
3. Een musical produceren
4. Wenen bezoeken/Schönbrunn bezoeken/Sachertaart eten bij Sacher in Wenen
5. Road Show in The Menier Chocolate Factory in Londen zien
6. Bachelor diploma halen
7. Een ring met een antieke camee bezitten (die ik ook pas met mijn kinder ringmaat)
8. Een vintage fotocollectie beginnen
9. Een 19de eeuw carte de visite fotoalbum bezitten
10. Versailles bezoeken
11. In Engeland studeren
12. Dineren in het Kurhaus
13. Een jurk van BHLDN dragen
14. Praag bezoeken
15. Zang studeren aan een conservatorium
16. In het Okura hotel slapen
17. Macarons van Ladurée proeven
18. Een Laptoptas van Lin & Leo kunnen kopen
19. Macarons bij Laduree proeven
20. Meewerken aan een productie van M-Lab
21. Aangenomen worden voor een professionele musical (als zangeres en later als dramaturg, beide zijn gelukt)
22. Gelukkig worden in de liefde
23. Solo zingen op een jazzfestival (het was The Hague Jazz in het World Forum Theatre overigens)
24. Naar Euro Disney gaan (zo heette dat nog toen dat mijn droom was (dat was voor ik er op m'n 8ste voor het eerst heen ging)
25. Een eigen bedrijf beginnen


Time ended: 20.54
Watching: Nazi Underworld [National Geographic]

Hotel De Goudfazant

Time started: 14.50

Wanneer ik een voorstelling bezoek in theater M-lab ga ik geregeld eten bij het restaurant dat naast het fijne theater is gevestigd. Van een bezoek aan restaurant Hotel De Goudfazant (laat je niet foppen, slapen is er volgens mij echt niet mogelijk) wordt ik altijd blij. Het eten is verrukkelijk, ook al heb ik als vegetariër maar 1 optie. Zelfs gerechten met ingrediënten die ik normaliter vies vind zijn bij De Goudfazant om je vingers bij af te likken. De gerechten zijn mooi opgemaakt en suiker voor in je thee wordt geserveerd in mooie zilveren potjes.

Hotel De Goudfazant is gevestigd in een voormalige loods aan een oever van het IJ. De ruimte doet groots en industrieel aan. Maar straalt door de plaatsing van oude auto's, posters, een oude neonreclame met het woord 'Hotel', een bootje, een grote glazen ruimte voor wijnopslag en een gigantische lamp ook een gezellige vintage sfeer uit.

De kaart is klein maar de gerechten weten mij altijd te verrassen. Ook de prijzen +/- €7,50 voor een voorgerecht en +/- €18 voor een hoofdgerecht zijn zeer schappelijk. Het personeel is vriendelijk en behulpzaam. Het enige eventuele minpunt is dat je het direct naast de voormalige garagedeuren wat koud kan krijgen aan je benen.

Hotel De Goudfazant vind je aan de Aambeeldstraat 10H in Amsterdam-Noord. Ze is open van dinsdag t/m zondag vanaf 18.00 uur. Reserveren kan via info@hoteldegoudfazant.nl of 020-6365170.

Time ended: 15.27

De vier dochters Bennet

Time started: 15.47
Watching: De vier dochters Bennet

Op JaneAusten.nl las ik over een Nederlandse verfilming van Pride & Prejudice van Jane Austen. De serie stamt uit 1961 en werd De vier dochters Bennet genoemd (ja inderdaad de NCRV heeft 1 van de dochters, Kitty, wegbezuinigd). Het geheel is wel wat traag maar voor een Jane Austen liefhebber is het denk ik wel erg leuk. De televisieserie is niet te vergelijken met moderne films of series, maar hij is wel erg lachwekkend. De eerste scène spat de feministische boodschap er vanaf (een monoloog van een 1 van de dochters dat in het origineel beslist niet voor komt. "Waarom moet het huwelijk ons enige en hoogste doel zijn? En waarom moeten al onze activiteiten er op zijn gericht het eens zover te laten komen? Omdat wij meisjes te kort schieten in trots! Ik zal niet huwen voordat de man mij vindt die mij zal achtten als vrouw en als mens!"). De Engelse namen worden bijzonder Nederlands uitgesproken. De dochters lijken bijna satirisch gespeeld te worden (wat met een hoop gegil gepaard gaat). En de muzikale inleidingen (om de kijkers bij te praten van de vorige afleveringen) van aflevering 4 en 6 zijn echt hilarisch. Ook apart (voor hedendaagse standaarden) is dat veel versprekingen gewoon zijn opgenomen in de serie (film was duur en er was niet altijd tijd/geld om meerdere takes op te nemen).

De eerste foto komt van JaneAustenSociety.nl en de laatste twee foto's van het Instituut voor Beeld en Geluid. 

Mister Darcy wordt gespeeld door Ramses Shaffy. Dominee Collins wordt gespeeld door Pieter Lutz (vandaag de dag vooral bekend als 1 van de vrienden van Piet Bovenkerk in de comedy Het zonnetje in huis). Ann Hasekamp (zij speelde de moeder van Catharina in Het zonnetje in Huis) speelt Jane Bennet.  Kapitein Danny is in deze serie een rol van Ab Abspoel (die in het eerste seizoen van Het zonnetje in huis, net als Pieter Lutz, een vriend van Piet speelde). De enige andere acteur in de serie die ik herken is Joop Admiraal die de rol speelt van Kolonel Fitzwilliam.

In deel twee van de serie neuriet een goedgehumeurde Mr. Collins het liedje Daar wordt aan de deur geklopt. Dat is erg opvallend in een Nederlandse bewerking. De melodie van het liedje is afkomstig van Oh der lieber Augustin van Marx Augustin die het muziekstukje schreef in 1679. Het melodietje heeft bovendien dezelfde noten als Did You Ever See a Lassie?, dat volksliedje schijnt van Schots of Amerikaanse herkomst te zijn. Hoewel het wat ver gezocht is, is het is dus niet helemaal onmogelijk dat de Engelse Collins het in de 19de eeuw zingt.

De zes afleveringen zijn hier te bekijken op JaneAusten.nl (fijn overzichtelijk) of op youtube.
Aflevering 1
Aflevering 2
Aflevering 3
Aflevering 4
Aflevering 5
Aflevering 6


Time ended: 16.33
Watching: De vier dochters Bennet

Aspects of Love

Time started: 11.16

Enkele dagen geleden zag ik in de Rijswijkse Schouwburg de musical Aspects of Love. Hoewel ik een aantal van zijn musicals wel aardig vind ben ik nooit een echte liefhebber geweest van het werk van Andrew Lloyd Webber. Van Aspects of Love wordt echter vaak gezegd dat het een intiemer en ingenieuzer werk is dan zijn andere musicals. Ik trok dan ook vol goed hoop naar Rijswijk.

Hoewel de Rijswijkse Schouwburg op zijn site aangeeft over een parkeerplaats met voldoende plekken te beschikken was niets minder waar. Hoewel we een kwartier voor aanvang arriveerde hebben we zo lang naar een plaats (in een woonwijk verderop) moeten zoeken dat we 2 minuten te laat waren. We mochten nog wel de zaal in maar wel pas 20 minuten na aanvang (ook de medewerkers van de schouwburg vonden dat wat onbehoorlijk lang). Eindelijk binnen bleek ik naast een ongeveer 60 jarige plat pratende vrouw te zitten die steeds wanneer de melodie van 'Love Changes Everything' klonk op bijzonder valse wijze mee ging neuriën.

Guillietta (Maaike Widdershoven) en George (Ernst Daniël Smid).

Aspects of Love had dus een wat valse start, ik moet het toegeven. Ondanks dat ik de eerste 20 minuten had gemist bleek het niet moeilijk om in het verhaal te komen. Het verhaal is zo eenvoudig als de verhalen in de meeste operettes. Bovendien is het tempo zeer traag en worden verhaallijnen en melodieën zodanig uitgekauwd dat er weinig verrassend te noemen is in de voorstelling.

Maar het is prettig om voor de verandering te kijken naar een verhaal waarin mensen in staat zijn om van elkaar te houden zonder ze te beperken in hun liefde voor een ander maar buiten dit gegeven is het verhaal op zijn zachts gezegd saai. Daarom kan ik het eigenlijk laten bij de zinnen die ik las op één van de posters: Vijf mensen, drie generaties, zes relaties. In een recensie hoort echter ook een samenvatting van het verhaal (maar mocht je al kaartjes hebben, dan raad ik je aan de rest van deze alinea over te slaan) dus bij deze: De jonge Alex neemt zijn 8 jaar oudere vriendin, Rose, mee naar het landhuis van zijn oom George. Wanneer de oom onverwachts langs komt slaat de vonk tussen hem en Rose over. George laat zijn vriendin Guillietta twee jaar lang links liggen en bezoekt haar pas weer nadat Alex op verlof vanuit het leger op bezoek komt bij zijn oom. Daar treft Alex tot zijn verbazing Rose, waar hij nog altijd gevoelens voor heeft. George zegt dat Alex en Rose bij elkaar horen en vertrekt naar Guillietta. Hoewel Rose vlak voor de komst van George nog de liefde bedreef met Alex is ze het niet eens met de woorden van George. Ze reist hem achterna en er ontstaat een driehoeksrelatie tussen Guillietta, Rose en George. Plotseling vraagt Rose George ten huwelijk en langzaam maar zeker verdwijnt Guillietta uit beeld. In de pauze maken we een tijdssprong. Rose en George hebben inmiddels een tiener dochter, Jenny. Jenny wordt verliefd op Alex maar hoewel hij gevoelens voor haar heeft wil hij niet op haar avances in gaan. Rose is ondertussen een gevierd actrice en onderhoud naast haar huwelijk met George een aantal andere relaties. George is intussen bezig met het plannen van zijn eigen begrafenis en Guillietta komt nog maar zelden bij Rose en George op bezoek.  

Rose (Lone van Roosendaal) en Alex (René van Kooten)

Lloyd Webber leverde een rommelige en bovendien saaie score. 'Love Changes Everything' klinkt veel te vaak door andere liedjes heen en gaat echt irriteren. Andere liedjes die je raken door hun schoonheid of die je om een andere reden bijblijven, zijn er niet. Tijdens de tweede akte kon ik inmiddels wel lachen om het meeneuriën van de vrouw naast me. Na de voorstelling bleek uit een opmerking van haar dat het neuriën bovendien geen uiting van genot was geweest. "Nou, daar hoeven we de CD in elk geval niet van te kopen." was het eerste wat ze zei nadat ze had geweigerd om deel te nemen aan de in Nederland zo gedegradeerde staande ovatie. De muziek wordt door de performers desalniettemin goed gezongen. Hoewel Lone van Roosendaal soms wat minder mooi uit de verf komt wanneer ze in het begin van de show wat hogere partijen moet zingen.

Er is voor gekozen om alle scèneovergangen in beeld te laten plaats vinden (overigens een plausibele en logische reden voor het feit dat we 20 minuten voor de deur moesten wachten). Dit brengt met zich mee dat er geregeld huiselijke intieme scenes worden onderbroken door het binnen stormen van een, voor deze voorstelling, veel te groot ensemble. Het ensemble heeft weinig scènes die onmisbaar zijn en ze lijken vooral te zijn gecast om de scèneovergangen soepel te laten verlopen. Het tegengestelde blijkt echter het geval. Het ensemble heeft bij elke scènewisseling opdracht gekregen om met elkaar te flirten, te zoenen en tegen elkaar op te rijden. Dit maakte de wisselingen en daarmee de toch al lange voorstelling nog langer. Begrijp me niet verkeerd. De performers doen dat prima ingeleefd en vol overgave maar het voegt niets toe. Er wordt met een ongelofelijke hoeveelheid rekwisieten heen en weer gesleept. Er worden voorwerpen naar elkaar overgegooid. Ergens in een wisseling in de tweede akte staat er ineens een naakte man op het podium. Men is voortdurend in de weer met het onnodig toedekken van de meubels met witte lakens. Het dient allemaal geen doel. Het grote ensemble is bovendien opvallend omdat in de aanloop naar deze productie door Stage Entertainment juist werd verklaard dat de musical eerder weliswaar een flop was maar dat dat te wijten was aan de te grootse manier van presenteren. Daarom zou er nu zijn gekozen voor een kleine, intieme setting, met een kleinere cast en een sober decor.

George (Ernst Daniël Smid) en Jenny (Michelle van de Ven)

Wat maakt dat deze voorstelling ook in een (blijkbaar) kleine(re) setting niet deugt is te wijten aan de originele makers van Aspects of Love. Het doet mij voorkomen dat deze voorstelling Andrew Lloyd Webber's poging is om een musical te maken die in de voetsporen kan treden van een gemiddeld werk van Stephen Sondheim. De muziek en het tempo doet vaak denken aan opera (drie Sondheim werken worden ook opgevoerd door professionele opera gezelschappen) en de muziek schiet alle kanten op (hier slaat de Lloyd Webber de plank pas echt mis, want hoewel de muziek van Sondheim soms alle kanten op lijkt te gaan, blijkt snel dat er juist sprake is van een doordachte ingenieuze partituur). Omdat ik de West-end en Broadway producties niet ken weet ik niet of de enscenering en het decor van de huidige Nederlandse versie op enigerlei wijze overeenkomt met het origineel. Maar in deze enscenering zitten twee elementen die ik interpreteer als een verwijzing naar het werk van Sondheim. Het decor wordt voor een groot deel bepaald door drie grote schilderijen in impressionistische stijl. Voor wie er mee bekend is doet dit direct denken aan Sunday in the Park with George waarin één van de pointillistische werken van Seurat groot op het achterdoek wordt weergegeven. Verder is de dans die tegen het eind van de musical wordt gedanst door de gehele cast, voor een groot deel identiek aan een choreografie die in veel ensceneringen van West Side Story is te zien. Al ben ik van mening dat West Side Story niet echt een 'Sondheim musical' is, toch vind ik de gelijkenis frappant.

Wel is te zien dat deze voorstelling door cast en crew liefdevol is gemaakt en deze inzet is zeker een applaus waard. De liefde tussen dochter Jenny en vader George is mooi weergegeven en Ernst Daniël Smid wist me op een enkel moment te raken met een prachtig gezongen solo over zijn door hem verwachte dood. Hoewel eerlijkheid me gebied te zeggen dat dit denk ik met name kwam door de persoonlijk situatie van deze zanger en acteur. De traagheid van de voorstelling heeft namelijk tot gevolg dat ik niet meeleefde met de personages. 

Aspects of Love is nog te zien tot 21 april 2013 in verschillende theaters in Nederland. Voor de volledige speellijst en kaarten klik hier.

Time ended: 13.50



Scènefoto's in deze post zijn van de hand van Annemieke van der Togt.