Gimme, gimme, gimme

Time started: 23:34 GMT

Ik schreef al eens een blog over fototassen waarin ik Pilger Bags noemde.
Samen met Melissa Milis (een zeer getalenteerde fotografe en grafisch ontwerpster) geeft ze nu een prachtige tas weg. Helaas kom ik er wat laat achter, morgen wordt de winnaar al bekend gemaakt, maar ik vermeld zowel Melissa Milis als Pilger Bags graag op mijn blog in de hoop dat zoveel mogelijk mensen met ze mogen maken (en ik kans maak op de giveaway natuurlijk, het is de groene tas waar ik notabene nog zo over aan het twijfelen was om hem te kopen).

Melissa Milis: GIVEAWAY JULI {Pilgerbags}: "- dit berichtje delen op blogger/facebook of twitter (elke deelname vermelden in je comment) - onderaan deze blog staan knopjes om dit be..."

Voor de duidelijkheid om mee te doen aan de giveaway moet je een bericht plaatsen op de blog op het volgende webadres (en dus niet op deze blog): melissamilis.blogspot.com/2011/07/giveaway-juli-pilgerbags.html


Time ended: 23:51 GMT

...Dan blijft het een illusie. Beleef het avontuur...

Time started: 10:18 [9-6-2011]
Train: between: The Hague and Utrecht


Zat ik vorige week woensdag tijdens de openingsvoorstelling van het Holland Festival (Mea Culpa, misschien schrijf ik er nog recensie over maar hij (thank god, zou ik haast zeggen) was slechts eenmalig in Nederland te zien dus ik weet niet hoe nuttig dat is) me nog op te winden dat de hele zaal opstond omdat de koningin binnenkwam, gisteravond (8-6-2011) werd ik bij mijn bezoek aan Soldaat van Oranje vergezeld door Prins Willem-Alexander en Prinses Maxima en (voor mij meer reden om te applaudisseren) een deel van het creatieve team van de musical. Dit maal stond de zaal niet op maar werd er dus geapplaudiseert. Hoewel ik niet zou weten waarom er voor een prins en prinses zou moeten worden geapplaudiseert, was het applaus zeker verdient door de creatives. Al moet ik wel zeggen dat een dramaturg weldegelijk had gezorgd voor een nog betere voorstelling. Het waren werkelijk kleine dingetjes die niet klopten en ik kan niet anders zeggen dan dat de voorstelling absoluut overeind bleef. Toch is het bij deze productie duidelijk dat men iets neer wil zetten dat perfectie nastreeft. En dat is dus net niet gelukt. Ik geef toe, ik ben een detail zeur want ik heb op elke voorstelling wel wat aan te merken. Maar aangezien dat juist bij mijn vak hoort kan ik het niet laten om te noemen.
Alle voertuigen dragen te jonge nummerplaten. Toegegeven ze hebben wel concistent dezelfde soort nummerplaten maar nummerplaten zijn op deze manier pas na 1951 gemaakt (deze musical stopt ongeveer met de bevrijding).
Tijdens 1 van de scènes kan het publiek naar buiten kijken en nu was een volkswagenbusje te zien. Hardstikke leuke oldtimer maar natuurlijk wel duidelijk te jong voor een musical die zich af speelt in de jaren '40. Als productie vind ik dat je er op moet letten dat zo'n auto of daar niet kan gaan staan of uit het zich van de toeschouwer wordt gehald door er iets voor te zetten.
In Soldaat van Oranje wordt gebruik gemaakt van projecties. Met het einde van de oorlog is er voor gekozen om de projecties van zwart-wit naar kleur te veranderen. Er zijn beelden in kleur van de bevrijding maar omdat de meeste mensen bevrijdingsbeelden alleen in zwart-wit kennen komen de beelden niet als authentiek over. Je krijgt het idee alsof het om beelden gaat uit de jaren '70. Het is natuurlijk een keuze als theatermaker maar soms is het beter om je te voegen naar het beeld van een bepaalde periode zoals dat bestaat in het collectief geheugen dan vast te houden aan of iets echt uit een bepaalde periode komt.
In de musical vangt de oorlog aan met een bombardement waar de studenten last van hebben in de sociëteit in Leiden (mensen vallen om en een lamp komt half naar beneden zetten). Maar in 1940 hebben er geen bombardementen plaats gevonden in Leiden. Dus dat is op zijn minst historisch incorrect te noemen.

Het nieuws dat Duitsland Nederland is binnen gevallen bereikt de feestvierende studenten in de sociëteit. Hier nog met op de
voorgrond Loes Haverkorte als Charlotte die vanwege haar zwangerschap inmiddels is vervangen door Marlijn Weerdenburg.

Een ander puntje van kritiek is dat de voorstelling volgend op de voorstelling waar ik bij was werd afgelast vanwege technische problemen en dit schijnt al een aantal maal vaker het geval te zijn geweest. Uiteraard is dat vervelend voor bezoekers maar ik kan hier niet echt kritiek op hebben. De voorstelling is technisch erg uitgebreid, het is niet voor niets de duurste theaterproductie in Nederland, en dat betekend dat de kans aanwezig is dat er technisch iets mis gaat. Nogmaals erg vervelend als bezoeker maar nu ik Soldaat van Oranje gezien heb zou ik zeggen dat ik het risico er graag voor over heb. Sterker nog, ook met dit risico zou ik de voorstelling graag nog eens zien. Ik zat woensdag op rij 1 maar zou graag eens beter naar het geheel kunnen kijken (i.p.v. in kunnen zoomen op details, dat ook zijn voordelen heeft) meer vanuit het midden in de zaal.

Alle decors in Soldaat van Oranje zijn prachtig (soms juist in hun soberheid). Om niet 1 van de grote verrassing qua decor weg te geven
en toch iets van het decor te kunnen laten zien, hier de studentenkamers van een aantal hoofdpersonen.

Detail van het decor hierboven. Op de voorgrond Matteo van der Grijn in de rol van Erik Hazelhoff Roelfzema.

Het decor is zonder meer fantastisch te noemen en weet gedurende de avond meerdere malen echt te verrassen. Een andere keuze dit deze musical zo laat uitblinken is de keuze in casting. Het creatieve team heeft er voor gekozen om in de eerste plaats te casten op acteerkwaliteiten van de spelers. Waar in andere musicals wordt gekozen voor iemand met een bekende naam (en in veel gevallen weinig talent) staat hier een tamelijk onbekende cast op het toneel. Toneelliefhebbers zullen uiteraard Catherine ten Bruggencate herkennen in Koningin Wilhelmina en mensen die TV series kijken zullen zeker een bekend gezicht herkennen in Fred, die wordt gespeeld door Tijn Docter. Voor musicalfans is Oren Schijver echt geen onbekende en kijkers van Lama Gezocht zullen bij een bezoek van Soldaat van Oranje winnaar Ad-Just Bouwman op het podium zien. Maar een echte bekende Nederlander is niet terug te vinden in deze musical.

Sommige mensen zouden van mening zijn dat de zang in Soldaat van Oranje niet van het hoogste niveau. Dat klopt, maar overigens geldt dat voor elke musical. Zeker waar het musicals in Nederland betreft. Echter ik ben van mening dat het overbrengen van de emotie en het verhaal van een musical het belangrijkste zijn. Dat betekend dat mooi zingen op bepaalde momenten in een verhaal niet eens gewenst is. Goed spel is in deze dus ten eerste belangrijker dan een mooi geluid. Bovendien heb ik mij (als ex conservatorium zangstudent) geen moment gestoord aan welke zanger dan ook. Er is in de laatste 3 jaar geen musical geweest die dat voor elkaar heeft weten te krijgen. Dus vanuit mijn optiek valt er niets aan te merken op de zang in Soldaat van Oranje. Daarnaast is er volgens mij echt een keuze gemaakt om de zangers niet overdreven mooi te laten zingen. Zo heb ik bij een masterclass Anne Lamsvelt (die de rol van Ada speelt) eerder horen zingen. Ze heeft zonder meer een mooie stem maar wanneer zij in de musical een aantal maal als een soort jazz/nachtclub zangeres optreed klinkt dit veel rauwer dan wanneer zij gewoonlijk zingt.

Nog een bijzonder punt vond ik het verhaal. Menig keer heb ik naar een musical gekeken waarvan het verhaal mij al bekend was voor mijn theaterbezoek (vrijwel elke Disney musical (want gebaseerd op de tekenfilms), Saturday Night Fever (want gebaseerd op de film), Les Misérables (want gebaseerd op het boek van Victor Hugo), Rent (want gebaseerd op La Bohème). Voor aanvang verwachtte ik dat het verhaal van deze musical ook niet nieuw voor me zou zijn. Verrassend genoeg was dit niet het geval. De musical is terug gegaan naar de bron: het boek dat Erik Hazelhoff Roelfzema schreef. In de musical komen maar 3 personages voor die ook in de film te zien waren, namelijk Erik zelf, Koningin Wilhelmina en Van 't Sant. Alle andere personages heten anders, zijn anders en overkomen andere gebeurtenissen. Mijn vriend heeft overigens wel het boek gelezen en ook voor hem was het verhaal van de musical niet volledig zoals in de beschrijving van Hazelhoff Roelfzema.

Niet vanwege het overweldigend pakkende decor of het gebruik van een innovatieve draaischrijf maar juist omdat Soldaat van Oranje zo anders is dan wat er de afgelopen jaren op musicalgebied te zien is geweest in Nederland vind ik dat iedere liefhebber van musical of muziektheater deze voorstelling niet mag missen.


Time ended: 14:35


Scène foto's in deze blog zijn van de hand van Joris van Bennekom.

Two for tea

Time started: 20:36

De High Tea is helemaal 'in' in Nederland. Genieten van zoete en hartige hapjes met een glas prosecco of natuurlijk een kopje thee. Lekker Engels, toch?
Nee dus de High Tea zoals die in Nederland wordt geserveerd is zeker niet wat men in Engeland verstaat onder een High Tea. In Engeland zijn de termen Afternoon Tea of Cream Tea meer gebruikt. (Door de hardnekkige misconceptie van toeristen komt het inmiddels voor dat ook in Engeland soms de term High Tea wordt gebruikt. Maar historisch gezien gebruiken Engelse de term High Tea voor een ander soort maaltijd, die niets met taartjes of zoete hapjes te maken heeft.)

Tegen het eind van de winter heb ik bij The Moat Tea Rooms in Canterbury genoten van een Cream Tea. Bij deze tearoom is er keuze uit drie soorten cream teas. Mijn cream tea bestond uit het volgende:

"A pot of tea (your choice from our selection), cucumber sandwiches, a slice of cake and 2 scones with preserve and clotted cream."

Een Champagne Cream Tea in The Moat Tea Rooms

Om van een echt Engelse cream tea te genieten is wellicht wat gecompliceerd om eerst het Kanaal te moeten oversteken. Daarom hebben wij dit weekend zelf een poging gewaagd tot het maken van scones (welk smeersel er op de cucumber sandwiches zat moeten wij een volgend bezoek aan Canterbury zien uit te vinden). Volgens mijn persoonlijke bakker is het bakken van scones qua moeilijkheidsgraad de ovenvariant van een ei bakken. Maar één moeilijkheid moest wel overwonnen worden. Clotted cream is namelijk niet in het schap van de Nederlandse supermarkt te vinden. Wij hebben als alternatief voor de clotted cream 125 gram creme fraiche gemixt met 100 gram mascarpone. Het recept komt wel van de Albert Heijn en is te vinden op www.ah.nl.

Benodigdheden:
Uitsteekvormpje (wij hebben een glazen beker gebruikt en zoals op de foto te zien is werkte dat ook prima)

Voorbereiden:
Oven voorverwarmen op 225 °C of gasovenstand 5. Bakblik met bakpapier bekleden. Bakmeel met bakpoeder en zout boven kom zeven. Vanillesuiker en suiker toevoegen. Boter met 2 messen door bloem in kleine stukjes snijden. Ei met melk loskloppen, 1/2 eetlepel bewaren, rest bij bloemmengsel schenken en geheel tot samenhangende bal kneden. Deeg tot lap van ca. 2 1/2 cm dik uitrollen. Uit deeg 8 rondjes steken, op bakblik leggen en met rest van melk bestrijken. Scones in midden van oven in ca. 10 minuten lichtbruin bakken. Scones uit oven op rooster laten afkoelen.

Time ended: 23:33

Television: Hard Time - National Geographic

Songs at the End of the World

Time started: 12:08
Train: Between The Hague and Utrecht


Op 1 juni heb ik mogen kijken en luisteren naar de muziektheatervoorstelling Songs at the End of the World van Wunderbaum. Zoals met elke voorstelling die ik verplicht moet bezoeken voor een opleiding, had ik bij aanvang eigenlijk geen idee wat ik kon verwachten. Ik had wel eens iets eerder van Wunderbaum gezien maar een beeld vormen van wat de voorstelling Songs at the End of the World zou inhouden wilde niet lukken. Het marketingverhaaltje dat op de website van Wunderbaum en het theater stond liet enkel los dat het geheel zich af zou spelen op de Zuidpool. En vanuit de recensies bleek vooral dat de meningen wat verdeelt waren. De één vond het een tamelijk goede voorstelling de ander vond het een tamelijk slechte voorstelling. Uit elke recensie bleek dat Wunderbaum een documentaire van Werner Herzog als uitgangspunt had genomen. Bij mij ontbreekt elke kennis over Werner Herzog volkomen dus deze informatie voegde niet echt iets toe aan het vage beeld dat ik tot nu had van de voorstelling.

Promotiefoto van Songs at the End of the World
Foto: Sofie Knijff

Bij de aanvang was ik dan ook lichtelijk opgelucht toen de voorsteling begon met wat humor in de vorm van tekst op een boventiteling. Er wordt duidelijk gemaakt dat ze zo gaan beginnen en dat we dan afspreken dat we even vergeten dat we bezig zijn met het zoeken naar een nieuw huis of het kopen van een auto. We spreken af dat we nu even alleen gaan denken aan de jeugdherinneringen van de spelers op het toneel. Met de boventiteling wordt een klein beetje metatheater neergezet zonder dat er kritiek wordt geuit of Wunderbaum er iets mee wil bereiken.
Ook de muziek van Touki Delphine is fijn om naar te luisteren, niet opdringerig en altijd in samenhang met het toneelspel dat ervoor en/of erna te zien is geweest.

Begin scène uit Songs at the End of the World

Het hoogtepunt van de voorstelling was voor mij tegen het eind van de voorstelling wanneer de voorstelling echt aanhaakt bij de documentaire en de gehele zaal een onderwaterwereld betreedt. Larger then life kwallen zweven boven het podium en bewegen echt zoals kwallen doen. Grappig maar tegelijk ook mooi is de duiker die op de achtergrond te zien is. De menselijke indringer die eigenlijk helemaal niet opvalt in de pracht van de natuur.

De duiker in de onderwaterwereld

Songs at the End of the World speelt nog een beperkt aantal voorstellingen in augustus. Drie voorstellingen in Den Bosch tijdens theaterfestival Boulevard en op de 19de spelen Wunderbaum en Touki Delphine op Lowlands. Tevens is er een cd te koop met de liedjes uit deze muziektheatervoorstelling.


Time ended: 15:45
Train: Between Utrecht and The Hague


Scène foto's in deze blog zijn van de hand van Fred Debrock.

Ieder voor zich

Time started: 19:51

Vrijdag (6 mei) ben ik in de Koninklijke Schouwburg gaan kijken naar de dappere eerste poging van Van Hoorne Events om een serieuze musical neer te zetten. Tot op heden was Van Hoorne vooral bekend van zijn kinder musicals als Prins & Ploes, Roodkapje en Hans & Grietje. Met 1953 De Musical wordt voor het eerst een musical gemaakt voor een volwassen publiek, een spannende stap voor het groeiende bedrijf.

Het proloog van 1953 De Musical

De muziek in de musical komt van een orkestband, iets dat ik de producent makkelijk kan vergeven aangezien dit een hoge kostenpost is. Wel heb ik het sterke vermoede dat de muziek niet alleen niet live wordt gespeeld maar bovendien niet met echte instrumenten is ingespeeld. Een aantal mensen zal het niet opvallen maar ik had toch sterk het gevoel dat bijvoorbeeld de violen volledig afkomstig waren uit een computer. Iets wat naar mijn mening wel erg jammer is. Ik vind dat het gebruik van echte instrumenten een basisvoorwaarde is voor het maken van professioneel muziektheater.
Een ander muzikaal minpunt lag in het feit dat elk personage zijn eigen solo lied leek te moeten hebben (ook als dit de voortgang van het verhaal alleen in de weg zat). Bij een nieuwe Nederlandse musicalproductie waarbij dit het geval is bekruipt mij altijd een, wat ik noem, 3 Musketiers gevoel. Alsof de spelers geëist hebben dat ze alleen in de productie wilde als ze beloofd werd dat ze een eigen solo liedje kregen. Of dit bij 1953 ook het geval is geweest weet ik niet. Maar hoe dan ook heeft deze beslissing het eindresultaat geen goed gedaan.

Dan moet ik nog opmerken dat de changementen behoorlijk amateuristisch overkwamen. Ten eerste duurde ze lang, ten tweede was er tijdens de changementen muziek afgespeeld en vaak was dat een logische keus maar soms brak het ook resoluut de sfeer die in de vorige scène nu juist zo nauwkeurig geprobeerd was neer te zetten. Maar het meest storend was dat de muziek soms te snel (of zelfs te laat) werd ingestart. Zo werd het laatste woord van een acteur afgekapt en dat was op dat moment duidelijk niet de bedoeling.

Links: Marleen van der Loo in de rol van burgemeestersvrouw Willemien Scholten
Rechts: Joke de Kruijf in de rol van vissersvrouw Neeltje Sturm

Nu tijd voor de complimenten. Allereerst heeft Van Hoorne het voor elkaar gekregen een zeer getalenteerde cast bijeen te brengen. Op de verrichte arbeid van de cast heb ik werkelijk niets aan te merken. Wel had ik het idee dat Van Hoorne het talent van de cast een beetje teveel heeft willen uitmelken en dat maakte de voorstelling zwakker in plaats van sterker. Zoals eerder gezegd waren met name de vele solonummers (voor ieder personage 1) eerder een zwakte in de productie dan een sterke kant. Daarnaast kreeg ik het gevoel dat men Joke de Kruijf had gevraagd om toch vooral te laten horen dat ze nog altijd zo hoog kan zingen als toen zij de hoofdrol vertolkte in The Phantom of the Opera. Menigmaal schakelde ze over naar dunne stembanden (ook bekend als kopstem) terwijl dit evident slechts leidde tot een vreemd klinkende overgang terwijl daarmee volledig voorbij werd gegaan aan de inhoud van het lied en de manier waarop De Kruijf de rest van de muziek zong.

Links vlnr: Joke de Kruif, Anna Verschoor, Martijn Mulders, Anouk de Pater, Dick Schaar, Esther van Santen en Marcel Smid
Rechts vlnr: Marleen van der Loo, Robbert van Unnik, Anna Verschoor en Filip Bolluyt.

Kostuums en dekor waren zeer verzorgd, ik kan niet anders zeggen. Ook had ik zeker naar het slot toe een brokje in de keel. De musical vertelt het verhaal van een Zeeuws dorpje waar een nieuwe wachtmeester wordt verwelkomt. Wachtmeester Van Teylingen heeft een broer die bij Rijkswaterstaat werkt en van hem verneemt hij dat de dijken waarschijnlijk niet bestand zijn tegen een storm zoals nu op komst is. Zijn nieuwe buren zijn echter van mening dat zij was waren Zeeuwen het echt wel beter zullen weten dan de nieuweling. Zoals verwacht wordt het dorpje in de tweede akte toch slachtoffer van het alles verzwelgende water.

Dienstmeisje Anna Dekker (vertolkt door Anna Verschoor) hoopt op redding wanneer zij,
op de vlucht voor het water, vast komt te zitten op een dak

Van Hoorne Events koos ervoor om de première plaats te laten vinden in Middelburg en een groot aantal van de voorstellingen wordt gespeeld in Zeeland. In media uitingen wisten de makers steeds te vertellen dat zij zeer zorgvuldig zal omgaan met de gevoeligheid van het thema van de watersnoodramp. Echter vraag ik mij wel af waarom er met deze voorstelling eigenlijk wordt gezegd dat het de koppige Zeeuwen hun eigen schuld was dat er mensen zijn omgekomen. In deze voorstelling geeft men immers weer dat het dorpje in kwestie gewaarschuwd was maar deze waarschuwing hardhandig in de wind wordt geslagen met de mededeling dat een buitenstaander (wachtmeester Van Teylingen) niet van de zee houdt zoals zij doen en bovendien het is tot nu toe toch altijd goed gegaan?

Uiteindelijk heeft Van Hoorne Events met 1953 De Musical mij niet weten te overtuigen om bij hun volgende musical voor een volwassen publiek weer te komen maar er is zeker hoop voor de toekomst dat Van Hoorne Events een serieuze nieuwe speler wordt in het Nederlandse musicallandschap.


Time ended: 2:02

Scène foto's in deze blog zijn van de hand van Wim Lanser.

Who will buy my sweet red roses?

Time started: 19:05
Listening: Anything Goes - Soundtrack De-Lovely


Sinds ik studeerde in Engeland ben ik een groot fan van de zalfjes van Rose & Co. Apothecary.
Ik kocht/koop ze bij de Boots (een hele fijne Engelse drogisterij die ook heel kort in Nederland bestond maar inmiddels helaas al weer is verdwenen). Inmiddels zijn hun zalfjes en een aantal andere producten te verkrijgbaar via hun webshop:  http://www.rose-apothecary.co.uk.

Rose Petal Salve & Strawberry Crush Glossy Lip Balm

Sweet Feet Salve      |      Hand & Nail Treatment Salve      |      Nail & Cuticle Cream

Jack Frost Vapour Rub                 |                 Red Devil Balm                     |                 Softening Foot Salve
Bij verkoudheid                           |              Bij spierpijn                     |              Vermindert ruwe huid

Rose & Co heeft ook twee eigen winkels, één in Haworth en één in Leeds. Hele schattige winkels waar ze naast eigen producten o.a. ook snoepjes, 50's retro kleding en toiletspulletjes van andere merken verkopen. Net als de winkels zelf hebben hebben alle producten in de winkels een retro randje.

Haworth Inside & Out

Een verkoopster in de winkel in Haworth

De winkel in Leeds

witregel

Ook hun store-in-store 'winkeltjes' mogen er zijn. Deze zitten verspreid over heel Engeland. Jammergenoeg worden hierin alleen producten verkocht van het eigen merk en niet de andere mooie retro spulletjes.

Links: House of Frasier - Oxford Street | Rechts: NEC - Birmingham

Time ended: 19:26

... ons eeuwig herinneren aan oorlog vol angsten en pijn...

Time started: 20:31 [25 april 2011]


Op 26 februari bezocht ik de musical Je Anne in de Rijswijkse Schouwburg. Aangezien ik de afgelopen 3 maanden bezig ben geweest met het schrijven van een Bachelor scriptie over de representatie van oorlog in musicals is het niet verbazingwekkend dat ook Je Anne mijn interesse wekte. Deze musical is namelijk gebaseerd op het dagboek van Anne Frank.
In Nederland heerst nog altijd de opvatting dat musical niet over zware thema's zou kunnen gaan. "Dom vermaak waar je een feelgood gevoel van over zou moeten houden." Dat is de opvatting van mensen die zeggen niet van musicals te houden. Een recensent in het NCR scheef eens dat zo'n mening ongeveer hetzelfde is als zeggen dat je niet van films houdt. En daar kan ik slechts beamen. Musicals zijn er in honderden soorten en maten. Van rockopera Tommy tot het licht klassieke The Phantom of the Opera elk muziekgenre is terug te vinden in zeker 1 musical. En van de braafheid in de The Wizard of Oz tot de sex van The Rocky Horror Picture Show en tussen de mierzoete Disney musical en de cynische Sondheim musical zit een schat aan musicals met andere thema's, uitgangspunten en in andere vormen.

Van links naar rechts: Abke Bruins als Anne Frank, Sanne Bosman als
Margot Frank en Annemarie Maas als Petronella van Daan 

Vanuit de onbekendheid, die het musicalgenre in Nederland nog altijd heeft, komt het vooroordeel dat een musical niet over de Tweede Wereldoorlog zou mogen gaan. Dat zou smakeloos zijn en overlevenden verdriet doen. Zo luidde ook de kritiek toen enkele jaren geleden in Spanje een musical werd geproduceerd naar aanleiding van het dagboek van Anna Frank. Ook bij de aankondiging van Je Anne klonken weer aantal aantijgingen. Beide reacties klonken nota bene nog voor de repetities van de musicals moesten beginnen. Puur vanuit een vooroordeel over musicals werd er dus al protest gemaakt nog voor iemand kon weten of de voorstellingen smakeloos zouden zijn.

Gelukkig bleken pers en publiek na het zien van de voorstellingen een heel andere mening te zijn toegedaan. En ik vind dat juist muziektheater een genre is dat bij uitstek geschikt is om de geschiedenis levend te houden. De muziek maakt dat de meest overweldigende emoties kunnen worden overgebracht. Bovendien blijkt uit onderzoek dat muziek er voor zorgt dat mensen beter ontvankelijk zijn voor informatie. Oftewel de geschiedenisles die een voorstelling als Je Anne met zich mee brengt maakt dat de geschiedenis beter wordt onthouden.

De volledige cast van Je Anne

Je Anne van Mark Vijn Theaterproducties is een intieme voorstelling met een getalenteerde cast die je echt weet te raken. Het decor is zeer functioneel. Er zijn geen decorwissels en dit maakt dat het decor volledig ondersteunend is aan het verhaal en je niet afleid van het plot. (Zoals vaak het geval is bij musicals waar de verhaallijn weinig voorstelt en de grootsheid van de vormgeving moet leiden tot een onderhoudende avond. Wat 9 van de 10 keer faliekant mislukt.)

De cast van Je Anne zingt de Nederlandse versie van I Remember

Op 2 en 3 mei is Je Anne nog te zien in Theater Carré. De tour was in februari eigenlijk al afgerond maar vlak voor de herdenking van 4 mei is de voorstelling nog 2 maal te zien. Bijzonder is bovendien dat de voorstelling wordt aangepast naar een piste-opstelling, waardoor het publiek nog dichter op de voorstelling zal zitten.


Time ended: 19:28 [26 april 2011]


Scène foto's in deze blog zijn van de hand van Annemieke van der Togt.

You won't Succeed on Broadway if you don't have any... Stars?

Time started: 18:21 [24 april 2011]
Listening: You won't succeed on Broadway - Spamalot Original Cast Recording


Vanmiddag heb ik met gemengde gevoelens de musical Spamalot bekeken in een net halfvol Nieuwe Luxortheater. Hoewel de ouverture al een leuke introductie van Linda Wagenmakers bevatte, verliep de eerste akte bijzonder moeizaam. De klad kwam er al in bij het eerste lied Finland. Een grapje dat niet overkomt omdat het lied veel te lang duurt. Het hoogtepunt van de eerste akte was een miniem maar desalniettemin subliem rolletje van Herman Finkers. Elk lied van Linda Wagenmakers, die haar rol goed invult alleen soms wat onverstaanbaar is (wat misschien meer aan het geluid ligt dan aan haar), maakt dat het verhaal volledig stilstaat. Een vaker voorkomend gebrek van de minder geslaagde musicals. In Spamalot is dat ook de bedoeling. In akte 1 wordt alles bloot gelegd waaraan een matige of ronduit slechte musical te herkennen valt. Helaas zijn de Nederlandse/Vlaamse (want een samenwerking tussen V&V Entertainment en Musical van Vlaanderen) producenten er in de eerste akte niet in geslaagd om de Engelse humor te ver- en ook hertalen naar Nederland. Het bloot leggen van de gebreken in musicals zijn niet voldoende om de eerste akte echt grappig te maken.

De Nederlandse versie van Find your Grail, die in deze staging een direct verwijzing naar Urinetown lijkt te zijn

Het tij keert echter in de tweede akte. Vanaf het hilarisch hertaalde lied You won't succeed on Broadway wordt het echt een vermakelijke voorstelling. Het lijkt alsof de vertaling vanaf dat punt in handen was van een andere vertaler. Dat You won't succeed on Broadway het lied is waarin deze omslag plaats vind is, luisterend naar de CD van de originele Broadway cast, heel goed te verklaren. Voor dit lied was het nodig om een volledige andere invulling te geven aan het lied. In de Broadway versie gaat dit lied over de noodzaak om Joodse input te hebben in een musicalproductie om succesvol te worden op Broadway. Het succes van Joodse theatermakers op Broadway is echter in Europa niet zo algemeen bekend dat een satirisch lied daarover zou worden begrepen of zelfs in goede aarde zou vallen. Ook op West End werd er voor gekozen om You won't succeed... een andere invulling te geven. Daar werd gekozen om een lied te maken over de de trend om mensen in musicals te casten die bekend waren geworden door reality programma's als X-factor. In de Nederlands/Vlaamse versie is er voor gekozen om hier op in te haken maar het thema van het nummer direct uit breiden tot het algemenere 'Sterren op TV'. Hiermee spot de musical ook direct met de casting beslissingen die V&V en Musical van Vlaanderen zelf hebben genomen. Dit heeft geresulteerd een erg grappig nummer. Al kwamen niet alle komische elementen helemaal door bij iedereen in het publiek. Zo zit er bijvoorbeeld nog een stukje tekst in van een liedje van Barbra Streisand (dit zit ook in de Broadway versie van dit nummer) maar dit werd door de meeste mensen in de zaal niet herkend.

Paul Groot en Linda Wagenmakers als Sir Galahad en The Lady of the Lake

Erg leuk is dat er op de actualiteit wordt ingespeeld. Iets wat van de cabaretiers in de cast waarschijnlijk wel wordt verwacht maar Johnny Kraaijkamp (die ik in eerdere musicals ook zeer actuele grappen heb zien maken) vond ik ook nu weer erg leuk wanneer hij improviseerde. 

Al met al werd het dus een zeer vrolijk pasen waarin de humor die echt was aangepast aan de Nederlandse situatie, in elk geval in deze zaal, het beste overkwam. 

Na het zien van de musical is het bovendien leuk om de website van de musical nog eens te bezoeken en het spelletje te spelen op de Gamealot pagina te spelen. 

Spamalot is in Nederland nog maar tot 19 juni 2011 te zien. 

De Nederlandse versie Knights of the Round Table

Time ended: 17:49 [26 april 2011]
Listening: Dance of the Knights (hoe toepasselijk) - Prokofiev

Scène foto's in deze blog zijn van de hand van Roy Beusker.

And it's just another story caught up in another photograph I found

Time started: 22:30
Watching: Mission Impossible


Op Ebay wist ik het boekje Sisis Schönheiten album te bemachtigen. Een boekje met wat achtergrondinformatie maar vooral afbeeldingen uit één van de Carte de Visite verzamelalbums van Keizerin Elisabeth van Oostenrijk. Door zowel Keizerin Elisabeth als het verzamelen van Carte de Viste  heb ik al vele jaren gefascineerd en begrijpelijkerwijs vond ik een combinatie helemaal interessant.
Carte de Visite was de eerste fototechniek waarbij het voor het grootste deel van de bevolking mogelijk werd om een portret te laten maken. Al snel werd het sparen van de kleine kaartjes een populaire bezigheid en werden er zelfs vele speciale albums geproduceerd om de kaartjes in te bewaren. Zeker ook in hoge kringen was het sparen van de foto's zeer in trek en zo ook aan het Weense hof ten tijde van Keizerin Elisabeth.

Toen ik het boekje ontvangen had las ik dat er nog drie anderen verzamelalbums van Elisabeth waren uitgegeven in dezelfde serie. Via een Duits antiquariaat (leven het internet!) heb ik ook de andere boekjes kunnen bemachtigen: Sisis Familien album, Sisis Künstler album en Sisis Fürsten Album (jep, het laatste album in de serie is plots met een hoofdletter).

Uit: Sisis Familien Album

Uit: Sisis Schönheiten album

In Londen was het, op het moment dat Elisabeth de foto's uit Londen ontving, blijkbaar populair om in een huiselijke sfeer te worden gefotografeerd zoals te zien is op deze vier foto's uit de categorie Schönheiten aus London.

Uit: Sisis Künstler album

Uit: Sisis Fürsten Album

In menig Carte de Visite album waren ook andersoortige afbeeldingen te vinden. Foto's van landschappen, kerken en tekeningen zoals bidprentjes maar ook bijvoorbeeld van bekende personen zoals hierboven in de middelste Carte de Viste de vier moeders van Napoleon te zien zijn. 

De foto rechts toont het Keizerlijke paar Maximiliaan en Charlotte van Mexico. Charlotte zag Elisabeth als de schuldige van het vertrek van haar man naar Mexico (Maximiliaan werd daar geëxecuteerd). Toch heeft Charlotte een plaats in drie van de albums. 

Naamgenoten van Beatrix en Elisabeth. Niet alleen werden kinderen in de 19de eeuw vaker naar familie vernoemd ook waren de Europese koningshuizen familie van elkaar omdat een huwelijk met iemand uit een andere koninklijke familie betekende dat er een bondgenootschap werd gecreëerd. Dit bracht met zich mee dat neven en nichten met elkaar trouwden en zodoende kwamen dezelfde namen nog vaker voor. 

Time ended: 0:01

...a little green bag

Time started: 14:49
Listening; Flavour - Room Eleven


De keuze is gemaakt en de tas is binnen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een andere tas dan ik in mijn vorige bericht heb genoemd als mogelijke opties.
Het is de Posey Bag van Kelly Moore in de kleur teal geworden.  Ik heb de tas bij PilgerBags.nl gekocht.

De tas werd snel geleverd en was bovendien fantastisch ingepakt, met vrolijk pakpapier en schattige minicards van moo. Een feestje om open te maken.
De Kelly Moore tassen worden geleverd in een bewaartas zodat je je cameratas altijd stofvrij kan bewaren. Van Pilger Bags kreeg ik bovendien een leuke paarse tashanger die erg mooi bij mijn tas past.

De tas is iets donkerder dan ik had gedacht maar is desondanks echt fantastisch. Het leer is heel soepel en de voering is een prachtige kleur paars/lila. Door de vele kleine vakjes is hij heel erg praktisch. Het grote vak in de tas kan je zelf indelen, wat het een perfecte cameratas maakt. De Posey bag is niet heel erg groot (PilgerBags verkoopt wel ook grotere tassen). Ik heb expres voor een niet al te grote tas gekozen omdat mijn camera niet zo heel groot is en ik bovendien niet verwacht dat ik snel meer dan 3 objectieven zal aanschaffen.

De Kokeshi kocht ik een aantal maanden geleden bij LikeLeaf.nl. Maar inmiddels is LikeLeaf helemaal vernieuwd en is de webwinkel zich met name gaan richten op kinderkleding.
Het voorste vak (dat met twee ritsjes helemaal is open te maken) bevat allemaal kleine vakjes speciaal voor SD geheugen kaartjes en bankpassen/creditcards/visitekaartjes.



Time ended: 15:53
Listening: Wicked World - Laura Jansen